Areté, başkasını geçmek değil; dünkü kendini aşma cesaretidir. Antik Yunan’da bu yüzden Olimpiyatlar yalnızca bir spor müsabakası değildi; karakterin, disiplinin ve niyetin sınandığı bir alandı. Kazanmak, zihnin “yeter” dediği yerde bir adım daha atabilmekteydi. Areté; beden yorulsa da değerden vazgeçmemek, hızdan çok istikamete sadık kalmak, alkıştan önce içsel tanıklığı seçmektir. Rakip sahada değil, alıştığın sınırdadır. Ve gerçek zafer, madalyayla değil şu soruyla ölçülür: Bugün, dünkünden daha ben miyim? #arete Bu kavramın ilhamı için ortamlardasatilacakbilgi ‘ye teşekkür ederim🙏