Bugüne adanan sevginin başka halinden bahsetmek istiyorum 🤍 Öz sevgi. Çok hoşuma giden bir söz var: Sevgi gösterilen değil, saklanamayandır. Hayatımızda var olan ve aşk duygusunu bize yaşatanlara duyduğumuz o hızlı kalp atışlarını hiç kendimiz için deneyimliyor muyuz? Her gün, her türlü zorlukta, her türlü sevinç anında, heyecanlandığımızda, üzüldüğümüzde, kahkahalar attığımızda orada var olan ÖZ’e sevginizi ne kadar gösteriyorsunuz veya sevginizi ondan ne kadar saklayamıyorsunuz? Bugünü, sadece ikili ilişkilere değil, kendime duyduğum o en saf sevgiyi kutladığım bir hatırlatma olarak görüyorum. Kendimize karşı olan sevgi ve şefkati hatırlatmak, içsel olgunlaşma ve dönüşüm için harika bir fırsat. Bu fırsatı kaçırmak istemedim😌 Kendimizden bu sevgiyi saklayamamaya başladığımızda neler olacağını bir hayal edin. Çevremizdeki diğer ilişkilerin olumlu yönde nasıl etkileneceğini getirin gözünüzün önüne🪽 Önce kendimize, sonra da dünyaya daha sevgi dolu bir katkıda bulunduğumuz...