#RozkminyKaroliny Lustra krzywdy i lustra próżności. Mam wrażenie, że w dobie Social Mediów bardzo często patrzymy na siebie przez oczy innych ludzi… Postrzeganie siebie przez filtr cudzych opinii stało się jakby… normalne. Nasza samoocena coraz częściej zależy od tego co inni o nas myślą, mówią, jak nas widzą… Tylko że te „spojrzenia” to nie zawsze lustra prawdy. Czasem to lustra krzywdy – zniekształcone, przefiltrowane przez czyjeś własne kompleksy, żale albo zwykłe chamstwo. Ktoś rzuci mimochodem tekst, spojrzy z pogardą, wyśmieje, skrytykuje coś, co dla nas było ważne – i nagle ten obraz nas samych się łamie. Zaczynasz wątpić, czy jesteś wystarczająca. A przecież to nie był obiektywny osąd, tylko czyjeś odbicie jego własnego BURDELU EMOCJONALNEGO. Z drugiej strony są też lustra PRÓŻNOŚCI. Te spojrzenia, które cię karmią. Komentarze, lajki, pochwały, zachwyty. I nagle się prostujesz, czujesz się „lepsza”, wyjątkowa, „ważna”. Tylko pytanie: czy to naprawdę o Tobie, czy o tym, ...