Jest takie powiedzenie: „Pamiętaj, że były dni, kiedy marzyłeś o tym, co masz teraz.” I robiąc sobie małą retrospekcję, przypominam sobie dawną mnie - niewiedzącą, co chcę w życiu robić, przerażoną perspektywami, a raczej ich brakiem. Błądziłam, znieczulając na różne sposoby to poczucie niepokoju, otoczona ludźmi bez większych planów, ambicji, perspektyw. W końcu, w grupie łatwiej zadomowić się w bylejakiej, lecz wygodnej rzeczywistości. W życiu wtedy nie pomyślałabym, że kiedyś stworzę własną, rozpoznawalną markę. Że będę prekursorką czegokolwiek, a już tym bardziej - w sztuce. Przez myśl nie przeszło mi, że kiedykolwiek zabiorę głos na jakiejkolwiek konferencji. A co dopiero na TEDx. Wiele rzeczy, które dziś są moją codziennością - żeby nie powiedzieć rutyną - kiedyś nawet nie mieściły mi się w głowie. I nie chodzi tu bynajmniej o gloryfikowanie własnych osiągnięć. Jest mnóstwo kobiet bardziej sprawczych, przedsiębiorczych, robiących rzeczy wielkie i naprawdę przełomowe dla s...