Naprawdę nie wiem, jak mam odbierać życzenia „obyś w końcu została mamą” skierowane do kogoś, kto nie ma dzieci i otwarcie mówi, że nie wie, czy w ogóle chce je mieć. Głupota? Konformizm? Projekcja własnych potrzeb? Moje podejście do dzieci? Cóż… nie przepadam. Wiem, MADKI zaraz mnie zlinczują, ale prawda jest taka, że poza kilkoma wyjątkami po prostu nie lubię dzieci. Tak samo jak z ludźmi – nie musisz wszystkich lubić, a większość wręcz działa na nerwy. Proste. Co do macierzyństwa – temat złożony i indywidualny. Nie mówię „nigdy”. Może instynkt kiedyś mnie dopadnie. Kropka nie została jeszcze postawiona. Ale na ten moment? Zdecydowanie nie. To decyzja większego kalibru niż zakup mieszkania na kredyt. Tu nie ma zwrotów, reklamacji, ani opcji „zwrócę po dwóch latach, bo się rozmyśliłam”. To HEROIZM. I to taki, na który nie warto się porywać tylko po to, by później przeżywać frustrację, rozczarowanie i żale. Trzeba też przewidzieć, że życie nie zawsze układa się według naszego har...