.گذری بر تالار غول‌ها در مانتوا و معنای سقوط غول‌ها تالار غول‌ها در کاخ “ته “در شهر مانتوا، یکی از شاهکارهای بی‌بدیل شیوه‌گرایی (مانیریسم) ایتالیاست. این تالار میان سال‌های ۱۵۳۲ تا ۱۵۳۵ توسط جولیو رومانو نقاشی شد و از نخستین آثاری است که یک تجربه‌ی بصری کاملاً فراگیر خلق می‌کند: تمام فضا — دیوارها، زاویه‌ها و سقف — به صحنه‌ای واحد، پُر از حرکت و هیجان بدل شده است، بدون کوچک‌ترین وقفه‌ی معماری. ۱. صحنه: هرج‌ومرج سقوط این فرسکو اسطوره‌ی یونانیِ گیگانتوماکیا را بازنمایی می‌کند: غول‌ها، فرزندان زمین (گئا)، تلاش می‌کنند به کوه المپ صعود کرده و با خدایان بجنگند. اما زئوس (ژوپیتر) با خشمی الهی آن‌ها را مجازات می‌کند و آسمان و کوه‌ها را بر سرشان فرو می‌ریزد. جولیو رومانو لحظه‌ی سقوط و نابودی را به تصویر می‌کشد: بدن‌هایی در حال سقوط، صخره‌هایی که پرتاب می‌شوند، صاعقه‌هایی که آسمان را می‌شکافند. بیننده دقیقاً در مرکز این فاجعه قرار دارد، گویی خودش هم هر لحظه ممکن است نابود شود. ۲. معنای نمادین: حتی غول‌ها هم فرو می‌ریزند پیام اثر روشن و پرقدرت است: هیچ نیرویی، هرچقدر هم عظیم، نمی‌تواند نظم الهی...