Zanim pojawiły się nowoczesne pigmenty syntetyczne, fiolet należał do najtrudniejszych kolorów w malarstwie. Przez wieki nie istniał jeden powszechnie dostępny, trwały pigment malarski, który dawałby czysty, intensywny fiolet. Naturalne pigmenty mineralne oferowały jedynie przygaszone purpury, szarofiolety i brunatne odcienie, dalekie od nasyconego koloru, jaki znamy dziś. Najbardziej znanym historycznym fioletem była purpura tyryjska. Niezwykle kosztowny barwnik pozyskiwany ze ślimaków morskich. Miała ogromne znaczenie symboliczne i była używana do barwienia tkanin, jednak nie funkcjonowała jako klasyczny pigment malarski. Istniały również fiolety pochodzenia roślinnego i porostowego. Choć dawały delikatne odcienie lila i purpury, cechowały się słabą trwałością i podatnością na blaknięcie, dlatego ich zastosowanie w malarstwie było ograniczone. W praktyce artyści najczęściej uzyskiwali fiolet poprzez mieszanie barw. Łączono błękity z czerwieniami, tworząc zgaszone, głębokie fiolet...