Birçok toksik ilişki fırtınayla başlamaz. Aksine bir bahar gibi başlar. İnsan ilk zamanlarda kendini görülmüş, anlaşılmış ve değerli hisseder.Zaman geçtikçe küçük değişimler başlar. İlk başta fark edilmez. Bir söz biraz daha keskin olur, bir bakış biraz daha soğur, bir eleştiri biraz daha derin yaralar bırakır.insan hemen kopamaz. Çünkü zihnin bir köşesinde hâlâ o ilk günlerdeki sıcaklık vardır. İnsan sürekli şunu bekler: “Belki yine eski haline döner.” İşte toksik ilişkinin en güçlü bağı burada kurulur.İnsan artık bugünkü davranışlara değil, geçmişte gördüğü sevginin hayaline tutunur.Sonra manipülasyon başlar. Bazen sessizlikle, bazen suçluluk hissettirmekle, bazen seni değersiz hissettiren küçük sözlerle. Toksik ilişkilerde en tehlikeli şey bağırmak değildir.İnsan bir süre sonra kendi duygularını bile sorgular. “Acaba ben mi abartıyorum?”, “Belki de sorun bendedir.” İşte o noktada ilişki artık iki insan arasında değil, senin kendi zihninle verdiğin bir savaşa dönüşür.Toksik ilişkiler...