Birçok anne gün içinde kendine ait tek bir dakika bile bulamadığını söyler. Çocuk sürekli seslenir: “Anne bak…”, “Anne gel…”, “Anne benimle oynar mısın…”, “Anne bunu yap…” Bazen bu durum anneler için yorucu, hatta bunaltıcı hale gelir. Ancak psikolojik açıdan baktığımızda çocukların anneyi sürekli çağırması çoğu zaman “şımarıklık” değil, bağ kurma ihtiyacının bir göstergesidir. Çünkü çocuk için anne yalnızca bakım veren biri değildir; aynı zamanda güvenin, korunmanın ve duygusal düzenlemenin merkezidir. Çocuk kendini sıkılmış hissettiğinde, korktuğunda, yalnız kaldığında ya da sadece paylaşmak istediğinde ilk yöneldiği kişi annedir. Çocukların sürekli anneden bir şey istemesinin bir diğer nedeni ise kendi başına zaman geçirmeyi henüz öğrenmemiş olmalarıdır. Küçük yaşlarda çocuklar iç dünyalarını kendi başlarına organize etmekte zorlanırlar. O yüzden anneden gelen ilgi onlar için adeta bir “duygusal yakıt” gibidir. İlgi gördükçe sakinleşir, görülmediğini hissettiğinde ise daha çok sesl...