Kendine Yetebilmek: Kimseye Muhtaç Olmamak Değil, Kendini Terk Etmemektir Kendine yetebilmek çoğu zaman yanlış anlaşılır. İnsanlar bunu “kimseye ihtiyacım yok”, “tek başıma her şeyi yaparım” gibi sert ve izole bir yerden tanımlar. Oysa psikolojik olarak kendine yetebilmek, duygusal olarak kendi içinde kalabilme kapasitesidir. Yani biri seni eleştirdiğinde dağılmamak, biri geç mesaj attığında değersiz hissetmemek, biri gitmek istediğinde kendini yok saymamaktır. Kendine yetebilmek, dış dünyadan tamamen bağımsız olmak değildir. İnsan sosyal bir varlık; bağ kurmak ister, sevilmek ister, destek ister. Ama psikolojik olgunluk şurada başlar: O destek gelmediğinde çökmemek. Bu aslında çocuklukta öğrenilen bir şeydir. Eğer çocukken duyguların görülmüşse, regüle edilmişse, “yanındayım” mesajı almışsan; yetişkin olduğunda içsel bir güven geliştirirsin. Ama eğer duyguların bastırılmışsa, sürekli güçlü olmak zorunda kalmışsan ya da sevgi koşullu verilmişse; o zaman yetişkinlikte başkalarının onayı...