Samimiyet ve dürüstlük çoğu insanın sandığı gibi sadece “iyi insan” olma meselesi değildir; psikolojik bir cesaret meselesidir. Çünkü samimi olmak demek maskesiz kalmayı göze almak demektir. Dürüst olmak demek onay kaybetme ihtimalini kabul etmek demektir. İnsan zihni ise en çok reddedilmekten korkar. Bu yüzden çoğu kişi gerçeği eğip büker, duygularını filtreler, kırılganlığını saklar. Samimiyet aslında savunmaları bir kenara bırakabilme kapasitesidir. “Ben buyum” diyebilme gücüdür. Dürüstlük ise sadece karşıdakine değil, önce kendine karşı şeffaf olabilmektir. Kendi niyetini, kıskançlığını, korkunu, beklentini inkâr etmeden görebilmektir. Terapide en sık gördüğüm şey şudur: İnsanlar başkalarına yalan söylemeden önce kendilerine küçük yalanlar söylerler. “Umurumda değil” der ama umursar. “Kırılmadım” der ama içi sızlar. İşte o küçük inkârlar büyüdükçe kişi kendi gerçeğinden uzaklaşır. Samimiyet ruh sağlığının temelidir çünkü iç dünya ile dış dünya arasındaki mesafe ne kadar açılırsa ka...