Telefon konusu çiftlerde “basit bir cihaz” gibi görünür ama çoğu zaman ilişkinin üç temel alanına dokunur: Güven Sınırlar / bireysellik Geçmiş yaralar (aldatılma, terk edilme, kontrol edilme) O yüzden kavga telefon üzerinden çıkar; ama kök genelde telefonda değildir. Önce şu ayrımı netleştirelim: Gizlilik mi, gizleme mi Gizlilik (sağlıklı) Telefonum var, ama ben burada şeffafım.” “Mesajlarımın içinde arkadaş sohbeti, aile konuşması, iş yazışması var.” “Özel alanım var ama seni hayatımdan saklamıyorum.” Telefonu yanında rahatça kullanır, kasılmaz. Bu, birey kalma ihtiyacıdır. Normaldir. Gizleme (alarm) Telefon sürekli ters çevrilir, bildirimler kapalıdır. Şarjı bitmesin diye bile yanında taşır; ama “yanında” değil “saklında” taşır. Soru sorunca öfke, savunma, suçlama gelir: “Sen de manyak mısın?” Yakınlık artınca telefon bariyer olur. Bu, çoğu zaman korku / suçluluk / kaçınma belirtisidir. Telefonu karıştırma isteği” nereden gelir? Ben bunu genelde üç yerde görüyorum: Kaybetme korkusu...