taşıdığın yüklerle gurur duyman öğretildi sana Bazı çocukları oyuncakları değil, yükleri büyütür. “Sen ablasın”, “ağlama”, “güçlü ol” cümleleriyle çocuklukları yavaş yavaş ellerinden alınır. Uslu görünürler. Olgun sanılırlar. Ama o olgunluk çoğu zaman bir tercih değil, bir hayatta kalma stratejisidir. Duygularını ertelemeyi öğrenirler. Kendi ihtiyaçlarını susturmayı… Başkalarını kendilerinden önce koymayı… Ve bir gün yetişkin olduklarında şu soruyu sorarlar: “Neden hep ben güçlü olmak zorundayım?” Cevap çoğu zaman çocuklukta saklıdır. Çünkü bazı çocuklara dinlenmek değil, dayanmak öğretilmiştir. Ve terapi bazen sadece şunu hatırlatır: Güçlü olmak zorunda değildin. Sadece çocuktun. Çocukken ebeveyn olanlar neden büyüyünce hep yorulur?Parentification çocuğun yaşına uygun olmayan sorumlulukları üstlenmesidir.Yani rol tersine döner.Çocuk bakım alan değil bakım veren olur.Bazen ev işlerini,kardeşleri,maddi yükü taşır.Bazen daha görünmez bir yük taşır;annenin babanın duygularını.Anne “sen ol...