Her şey olması gereken zamanda, olması gerektiği gibi olur. Bak, gel biraz dertleşelim. Kaygı dediğin o hissi çok iyi biliyorum; sanki göğsünün tam ortasında bir düğüm var, ellerin titriyor ya da zihnin "en kötü senaryolar" festivaline bilet kesmiş gibi, değil mi? ​Sana "kaygılanma, geçer" demeyeceğim çünkü bu dünyanın en boş tesellisi. Ama sana şunu söyleyebilirim: O nehirle savaşmayı bıraktığında, su seni zaten kıyıya çıkaracak. ​İşte o düğümü biraz gevşetmene yardımcı olacak, samimi birkaç öneri: ​Neden Her Şeyi Tutmaya Çalışıyoruz? ​Aslında olay şu: Hayatı bir direksiyon gibi sanıyoruz ve parmaklarımız bembeyaz olana kadar o direksiyonu sıkıyoruz. Ama gerçek şu ki; hayat bazen arka koltukta oturmamızı gerektiren bir yolculuk. Akışa bırakmak, "boş vermek" değil, "şu an olanla kavga etmeyi bırakmak" demek. ​Senin İçin Birkaç "Dost Tavsiyesi" ​Bırak O Senaryo Yazarlığını: Zihnin sana "Ya şöyle olursa?" diye başladığı an, ona de ki: "Tamam, bu bir ihtimal ama şu an mutfaktayım ve kah...