“Çok çalışıyorum, zamanım yok.” Ama burada kaçırılan kritik nokta şudur: 👉 Sorun çalışmak değil, ilişkiye duygusal alan bırakmamaktır. 1. Zaman değil, erişilebilirlik eksilir Bir kişi çok çalışabilir; bu sağlıklıdır. Ancak partneriyle duygusal olarak erişilemez hale gelmişse ilişki yavaş yavaş yalnızlığa dönüşür. Aynı evde olup temas kuramamak Konuşurken zihnin hâlâ işte olması “Sonra konuşuruz”ların hiç gelmemesi Bunlar zaman eksikliğinden değil, öncelik kaymasından kaynaklanır. 2. Çalışmak bazen bir kaçış biçimi olur Danışmanlıkta sık gördüğümüz bir gerçek: Bazı kişiler için iş; çatışmadan kaçmanın, duygusal sorumluluk almamanın, ilişkideki sorunlarla yüzleşmemenin meşru bir bahanesine dönüşür. Bu noktada partner şunu hisseder: “Onun hayatında varım ama merkezinde değilim.” 3. İlişkiler ihmali affetmez İlişki canlı bir organizmadır. Beslemezseniz; ilgi azalır, bağ zayıflar, kırgınlık sessizce birikir. Ve çoğu zaman ayrılıklar şu cümleyle gelir: “Aslında çok kötü biri değildi… sadece...