Hiç bir tartışmanın sonunda, haklı olduğunuz halde kendinizi özür dilerken bulduğunuz oldu mu? Ya da partnerinize basit bir kırgınlığınızı anlatırken, konunun bir anda dönüp dolaşıp ‘sizin ne kadar nankör olduğunuza’ geldiği o garip anlar? Narsistik örüntüler taşıyan iletişim, bir “Ayna Oyunu” gibidir. Siz duygularınızı açtığınızda, karşınızda sizi anlayan bir yüz değil; her şeyi kendisine yansıtan bir duvar bulursunuz. Bu tür ilişkilerde empati yoktur; sadece “kazanmak” ve ‘haklı çıkmak’ vardır. En belirgin işaret şudur: Sorumluluk reddi. Siz üzüldüğünüzü söylediğinizde, narsistik taraf şunu duymaz: “Partnerim kırılmış, telafi etmeliyim.” Şunu duyar: “Beni eleştiriyor, ona haddini bildirmeliyim.” Sonuç olarak kelimeler cımbızlanır, gerçeklik bükülür (Gaslighting) ve siz kendinizi “Acaba ben mi çok hassasım?”, “Ben mi delirdim?” diye sorgularken bulursunuz. Unutmayın; sağlıklı bir ilişkide hatayı kabul etmek zayıflık değil, olgunluktur. Eğer bir ilişkide tüm yollar tek bir kişinin “mağ...