Birini bütün kalbinle sevebilirsin. Ona zaman ayırabilirsin.Onu mutlu etmek için elinden gelen her şeyi yapabilirsin.Ama bütün bunlar tek başına onun seni sevmesini garanti etmez.Sevgi bir borç değildir, karşılığı verilmesi gereken bir ödeme değildir.Sevgi bir insanın içinde kendiliğinden doğan bir duygudur.İnsanlar çoğu zaman şu hataya düşer: "Ben bu kadar seviyorum, o da beni sevmek zorunda."Oysa sevgi matematik gibi işlemez.Birine verdiğin emek, onun kalbinde aynı duyguyu doğurmayabilir.Bu acı bir gerçektir ama aynı zamanda özgürleştirici bir gerçektir de.Çünkü gerçek sevgi birini zorlamak değildir.Onu manipüle etmek değildir.Onu suçlulukla bağlamak değildir.Gerçek sevgi şunu kabul edebilmektir:Ben seni sevebilirim ama sen beni sevmek zorunda değilsin.Birini sevmenin en zor tarafı bazen da budur.Kalbini açarsın ama karşılığını kontrol edemezsin.Çünkü sevgi bir karar değil, bir his meselesidir.Ve hisler emredilerek oluşmaz.Bazen insanlar daha çok sevdikçe daha çok sevilmeyi bekler.Oy...