Bazen bir yere, bir insana, bir hayata ellerimizle değil; düşüncelerimizle tutunuruz. Gitmeyişimizin, bırakamayışımızın, aynı döngüde kalışımızın nedeni çoğu zaman kalbimiz değil zihnimizdir. Olan biteni değil, olabilecekleri tutarız. Geçmişteki bir anı, gelecekteki bir ihtimal, hiç yaşanmamış bir senaryo… Zihin, güvenli olanı sever. Tanıdık acıyı, belirsiz huzura tercih eder. Bu yüzden bazen büyümek yerine tutunuruz, iyileşmek yerine düşünmeye devam ederiz. Her tutunuş sadakat değildir. Bazıları sadece alışkanlıktır. #ilişkiler #zihin