1964, Hayfa. Mahmud Derviş (1941 - 2008), işgalci devletin bir memuru tarafından durdurulur. Kimliğini uzatır. Üzerinde tek bir kelime: “Arap”. O an, Derviş için kimlik, bir sayıya ve aşağılayıcı bir kelimeye indirgenir. Eve döndüğünde, o anın ağırlığıyla kalemi eline alır ve tarihe bu direniş şiirini bırakır: “Kaydet! Arabım.” Bu şiir, sömürgeci otoritelere karşı bir cevap; toprağından koparılmış bir halkın onurunu, köklerini ve direniş ruhunu anlatan bir metindir. Benim ailem de yaklaşık beş yüzyıl önce Mısır’dan Konya’ya, oradan da Siirt’e göç etmiş Arap kökenli bir aile. Yüzyıllardır bu topraklarda yaşıyoruz. Ben, geçmişteki politik ve ekonomik koşullar nedeniyle göçe zorlanan ailelerin büyük şehirde doğan ilk çocuklarındanım. Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıyım; bu ülke benim vatanım. Memleketin sorunlarını görüyorum ama buranın insanına ve kültürüne inancımı hiç kaybetmiyorum. Bu şiiri Türkçe seslendirmek istedim, çünkü çocukken Arap kimliğim nedeniyle dışlandığım, yanlış anlaş...