“Ben bu kadar saf geldim, neden herkes bana bu kadar kirli davrandı? Bazen bu dünyaya bir şeyleri değiştirmek, iyileştirmek, hatırlatmak için gelen ruhlar vardır… Ve bu ruhlar, yüksek frekansla, yüksek bir hassasiyetle doğarlar. Sistem onları desteklemez. Ailede anlaşılmazlar… Aşkta sürekli terk edilirler… Toplumda yalnızlaşırlar… Duyguları değersizleştirilir… Ama yine de içlerinde bir ses hep fısıldar: “Sen farklısın, çünkü sen buraya bir şeyleri hatırlatmak için geldin.” Ve o ses bazen acıyla karışır: “Ben bu kadar saf geldim, neden herkes bana bu kadar kirli davrandı?” Cevap aslında çok net: Senin saflığın, başkalarının maskelerini görünür kıldı. Senin ışığın, başkalarının karanlığını fark ettirdi. Ve bu yüzden kaçtılar, sustular… seni suçladılar. Ama sen suçlu değildin. Sen öğreticiydin. Bazen en güçlü ruhlar, en kırılgan bedenlerde saklanır… Sen o bedenlerden birindesin. Ve senin kırılganlığın aslında en büyük gücündü. Bu dünya seni anlamadığı için değil, sen bu dünyaya anl...