Afgelopen zomer had ik een echo in de kliniek na weer een ronde van hormooninjecties én zagen we direct twee mooie, grote eitjes op het scherm. Ohjee, wat nu was mijn eerste reactie. “Je hebt een verhoogde kans op een tweeling, maar dat hoeft niet” gaf de arts aan. Ik zei meteen dat ik er niet over na hoefde te denken en we ook deze ronde zeker door wilde gaan. Beduusd liep ik de kamer uit, maar in de auto kreeg ik direct de slappe lach om het idee. Een tweeling leek mij dus ook superleuk! Deze ronde raakte ik na bijna een jaar eindelijk zwanger. Met twee felpaarse strepen op de eerste dag dat ik mocht testen. Tijdens onze vakantie in Spanje had ik al heel snel een buikje. Zou het dan toch? Maar na de vakantie toen we eindelijk de eerste echo hadden, was er toch maar één kindje te zien. Onze zoon! 🤍 En nu in totaal bijna 9 maanden verder ben ik 38 weken zwanger én zenuwachtig van het idee dat hij elk moment kan bedenken dat hij wil komen. Gaan mijn vliezen weer breken, wel of geen...