‘Waarom doe ik mezelf dit in hemelsnaam aan’ dacht ik de dag voor m’n vuurdoop als dagvoorzitter op het Social Today Event. Al jaren vind ik het leuk om af en toe iets te doen waar ik héél zenuwachtig van word. Waarbij ik serieuze vlinders in mijn buik krijg. Maar als het dan zover is, vraag ik mij écht af waarom ik zo graag uit m’n comfortzone stap. Op de dag zelf was ik er klaar voor en besloot ok te zijn met het idee dat het niet perfect hoefde te zijn. Want iets wat je voor het eerst doet kun je toch nooit helemaal perfect doen. En als ik iets geleerd heb het afgelopen jaar is het om minder streng te zijn voor jezelf. Ik heb een stukje nuchterheid omarmt; al struikel ik over het podium en vergeet ik alle namen van de keynotes dan alsnog zou het niet het einde van de wereld zijn. Gelukkig reed ik op de terugweg in de auto met een hele grote glimlach naar huis. Al mijn doemscenario’s waren niet voorgevallen en heb de hele dag leuke gesprekken gevoerd, interessante keynotes mogen aan...