Ne kadar kabul edersiniz bilemem ama yaşam hep kayıp üzerine kurulmuştur. Kaybetmek demek bir şeylerden ayrılmak demektir. Ayrılık da insana acı ve hüzün verir. Bu acıya ve hüzne katlanıp çözümleyebildiğimizde gelişebiliyoruz ancak insan olarak. Yoksa gelişemiyoruz, bir şeylere bağlı, bağımlı kalıyoruz. Ders yılı sonunda sınıfımızdan ayrılıyoruz, Babamın tayini çıkıyor, alışageldiğim sokaktan, şehirden ayrılıyorum. Oturma odamın şeklini değiştirmek istiyorum, eski şeklinden ayrılıyorum. Bebeklikten ayrılacağım ki, çocuk olayım. Yoksa çocuk olamam, bebek kalırım. Çocukluktan ayrılacağım ki delikanlı ya da genç kız olayım. Delikanlı ya da genç kızlıktan ayrılacağım ki yetişkin bir fert, yetişkinlikten ayrılacağım ki, yaşlı olayım. Alıntı ----------------------- Her çektiğin görüntüden ayrılacaksın ki yeni bir fotoğraf çekebilesin. Yaşam da aynen bunun gibidir. Kopacaksın ki her yaşantıdan, gelişmiş yeni bir yaşam yakalayabilesin. Her biten güne veda edeceksin ki, yeni bir güne...