İnsanoğlu günü yaşamakla tüketiyor ömrünü. Günü doldurmakla uğraşanlar geçmişe baktıklarında ne kadar çok yaptıklarını eminim farkediyorlardır. Damlaya damlaya göl olur atasözündeki gölü görebilenlerdir güzel yaşayanlar. Günü yaşama telaşesiyle ömrünü tüketenler ise en fazla şikayetçi olurlar. Çünkü yapabildikleri en büyük etki budur. Şikayet etmek dürtüselliğin yüksek seviyede sergilendiği bir durumdur. Dürtüsellik ise kısa sürede az yararın uzun süredeki çokluğa tercih edilmesidir. Belki de bu duruma bizi tüketim kültürü sokmuştur kim bilir! Ama bir şekilde bu durumda olanlarla dolu her yer. Dürtüselliği ile hayatını adeta ipotek ettiğinden bir haber yaşıyor bu insanlar. Uzun zamanda elde edilecek şeyleri hızlıca kapma çabasındalar. En azından sahipmiş gibi görünme yarışındalar. Bu sayede marjinalleşip diğer insanlardan sıyrılacaklarını sanıyorlar. Halbuki bu hareketleri onları sıradanlaşma bataklığında daha derinlere batırıyor. Üretmeyenin yok sayıldığı bir dünyaya doğru gidiyork...