Hiç niyeti yokken, varoluşçu koçluğu en güzel anlatanlardan biri bence bir incir ağacına bakarken seçimler hakkında yazan Slyvia Plath. “Hayatımın önümde yeşil bir incir ağacı gibi dallanıp budaklandığını gördüm. Her dalın ucunda, tombul mor bir incir gibi, harika bir gelecek göz kırpıyor ve beni çağırıyordu. Bir incir bir eşti ve mutlu bir yuva ile çocuklardı, bir başka incir ünlü bir şairdi, bir diğeri ise parlak bir profesördü, bir başkası inanılmaz bir editör olan Ee Gee’ydi, bir diğer incir Avrupa, Afrika ve Güney Amerika’ydı, başka bir incir Konstantin, Sokrates, Attila ve bir sürü başka aşık, sıra dışı isimler ve alışılmadık mesleklerdi, bir diğeri Olimpik bayan kürek şampiyonuydu ve bu incirlerin ötesinde seçemediğim daha birçok incir vardı. Kendimi incir ağacının gövdesinde otururken gördüm, açlıktan ölürken, çünkü hangi inciri seçeceğime karar veremiyordum. Hepsini istiyordum, her birini, ama birini seçmek demek diğerlerini kaybetmek demekti ve ben orada otururken, karar ve...