Havalar soğur ve bilincimiz de üşürken... Durmanın en ilkel halini polyvagal donmadan öğreniriz. Yani bir, hissedemiyorum, enerjim düştü, bir şey yapmak istemiyorum, hali... Kimliğimizin farklı düzlemleri vardır ve biz tümden donmayız ya da tüm değerler kimliğimizin her alanına aynı şekilde sızmaz. Bir alanda daha immobilken diğerinde daha canlıyızdır mesela. Ve bu değişir, dönüşür. İnsan bir hal içindeyken bambaşka bir düzlemde onunla çatışan bambaşka bir şey de yapabilir bu nedenle. Bu, hem şaşırtıcı hem de anlaşılırdır. Bazen çok yaratıcı durumlar oluştururken kimi zaman bu durum zararla da sonuçlanabilir. Donduğu yerden harekete geçen insan tehlikelidir, verdiği zararın farkına varmayacak, ötekini göremeyecek, dolayısıyla görmediği bir şeye saygı duymayacak, şefkati hissedemediği için de zarar verecektir. Kendi değişim ve gelişim şansını heba ederken etrafta tamir gerektiren unsurlar bırakır. Biz böyle bir haldeysek ya da karşımızdaki kişiden böyle sinyaller alıyorsak o an için ...