“Zwycięzca bierze wszystko, przegrany zostaje z niczym.” Dla mnie te słowa z piosenki ABBA stały się mottem życiowym. Często wydaje się, że są tylko dwie drogi. Oczywiście tych dróg jest znacznie więcej — ale bardzo niewielka ilość osób decyduje się na drogę wygranych. Ten „zwycięzca” to nie jest ktoś wyjątkowy. To po prostu ktoś, kto próbował więcej niż raz. Kto spotkał się z porażką, z błędem, z trudami — ale wytrwał. Przetrwał. Działał mimo lęku. Działał mimo porażek. I w końcu osiągnął to, co zamierzał. Tak łatwo dziś się poddajemy. W świecie szybkiej dopaminy wierzymy, że sukces powinien przychodzić od razu. Że sam pomysł wystarczy. Że realizacja wydarzy się „sama” — bez potknięć, bez błędów, bez porażek. Rzeczywistość jest inna. Ja ponoć rzeczywiście urodziłem się w czepku. Doświadczam w życiu tego, że wiele rzeczy udaje mi się za pierwszym razem. Że byłem w miejscach, w których miałem być. Że spotykałem ludzi, których miałem spotkać. Towarzyszyło mi szczęście. Ale zawsze w...