Aplikacje z towarzyszami AI oferują coś, czego w realnych relacjach nie ma: pełną dostępność, brak odmowy, brak granic. Druga strona jest zawsze responsywna, wspierająca, często uległa - również w obszarze sek$u@lnym. Nie ma własnego „nie”, nie stawia oporu, granic. Takie doświadczenie daje szybką ulgę, redukuje samotność, obniża napięcie, wzmacnia poczucie bycia pożądanym i ważnym. Ale to fake… Psychologicznie takie doświadczenie może być przeżywane jako bliskość. Emocje są prawdziwe, ulga jest prawdziwa, poczucie bycia widzianą czy pożądaną również. Ale nie jest to bliskość w sensie relacyjnym. Nie ma drugiej autonomicznej osoby, nie ma wzajemności, nie ma ryzyka odmowy. To symulacja relacyjności - interakcja z systemem zaprojektowanym tak, by odpowiadać w sposób satysfakcjonujący. Ważne, aby zrozumieć, że zagrożenie z tym związane nie zaczyna się dopiero wtedy, gdy taka forma kontaktu całkowicie zastępuje świat zewnętrzny. Pojawia się wcześniej - w momencie, gdy zaczynamy regulować ...