Hayatın nehirleri arasından bir soru gibi açılır labirent; cevabı arayan aklın değil, yürümeye cesaret eden kalbin önünde. Bulmaca gibi tüm yollar; Bahçe, bazen sığınak, bazen kaybolduğun bir koridor. Harfler yürür duvarların içinde; Her yol, adını unuttuğu bir dili öğrenir. Mavi, varlığın kendine verdiği ilk ad; suyun rahminde çoğalan, dibe indikçe sadeleşen. Beyaz, henüz söylenmemiş bir kapı. ışığa çıkmayı bekleyen ruhun nefesi… #maze