KABALIK DOLDU ŞEHİR. Aynı kentteki iki soluk. Biri boğuk, biri soğuk. Bu henüz başka bir aşkın yakınsızlığıydı. Bu daha başlamamış bir aşkın yalnızlığıydı. Bu sadece ayrılık kapısının tazelediği özlemdi. Güz hakim, ilkbahar tetikteydi. Uzun bir yol mu veya Uzun bir saç mıydı bu gerçek? Ve her aşkın doğduktan sonrası mıydı saçma gelen? Aslında bu bir hadsizliğe maruz kalmanın başıydı! Sadece baba kusursuzken, Kabalıkla doldu şehir. Eli pürmüzlü caniler kula saygıyı yakıyordu! Narsistler eskimeyen maskeleriyle Kol geziyordu yeni avları için. Ve bazı cellatlar da kuyulardan şehre atanıyordu. Öldü, ölüyorlar, öldüler, öldürülüyorlardı! Ama ben yine sağ kalıp aynı tepeden izledim kendimi. Bu ehvenişer bir halin inşirahıydı. Güz bitti. Emrah Der Ki 🖋️ Ehvenişer: birkaç kötüden en az kötü olanı. İnşirah: Gönül açıklığı, iç rahatlığı. İnşirah suresi: 1- Senin için bağrını açmadık mı? 2- İndirmedik mi senden o yükünü? 3- O sırtında gıcırdamakta olan (ve bu şekilde sana eziyet veren)...