. از حدود سال ٨٥ ٨٦ كه اولين کارهاش بيرون اومد طرفدارش بودم.. موقع عكاسي از محسن نامجو شخصيت همیشه شخصیت کاریزماتیک ش جذبم مي كرد... . أما هميشه در مورد همه كساني كه بعد سال شصت تو إيران به دنيا اومدن و بزرگ شدن گفتم و مي گم ... متاسفانه ما يا دچار استيصال هستيم يا خودبزرگ بيني و خودشیفتگي ...كه آن هم برآيند فضاي جنسيت زده اي است كه هميشه مجالي براي يك شبه ديده شدن يك عده و خاموش ماندن عده اي ديگر شد... خشونت را نباید به آزار جنسي و اخلاقي بسنده کرد ، خشونت همين تبعيض جنسيتي هاست ... همین که خواننده مرد باشی و در شرایطی بخوانی که زن ها اجازه خواندن ندارند و تو با سکوتت با کار کردنت ... بیشتر پایمالشان کنی... همين هست كه رجال زده ايم همين هست كه فرهنگ مرد سالاري را رها نمي كنيم .... به عنوان یک عکاس پشت صحنه رفتاری خیلی از شخصیت ها رو دیدم ...و به شدت معتقدم داستان زندگي آدم ها رو قضاوت كردن حق مسلم ماست .... نبايد سكوت كرد و گفت من در جايگاهي نيستم كه ديگران را قضاوت كنم ،حق ماست كه از دردها و معضل ها بگوييم...و موضع گيري كنيم ...و در عين حال درك كنيم و همدلي كنيم با تمام مردان جامعه...