زلزله اگرچه زندگي را برسر مردم كرمانشاه آوار كرد ، اما انگار همچون سيلي محكمي ما را به خودمان آورد و ايراني بودنمان را كه مدت ها بود ،از يادمان رفته بود، را باز به يادمان آورد، ما كه سختي و فشار زندگي به جان هم انداخته بودمان بار ديگر متحد شديم و به جاي رابطه از روي منفعت ، دست دوستي به سوي مردمي برديم كه دوست داشتنشان برايمان هزينه داشت و اين بار ما تمام هزينه ها را براي مردم سرزمينانمان كرديم . . و اين لبخندها بر لب كودكان كنار تنها باقي مانده سر پناهشان نتيجه مهرورزي ما بود ، محبتي كه من آن را نه تنها شوآف و خونمايي نمي دانم ، بلكه آرماني آريايي مي دانم كه از ذاتش متولد شده ايم و بار ديگر ثابت كرديم مردمي هستيم كه اگر بخواهيم و اراده كنيم ، باز هم مي شويم همان كشوري كه تمام مردم دنيا به نيكي و سخاوت و بزرگي مي شناسدش ، و فقر در سرزميني كه زندگي هيچ كس مهمتر از ديگري نيست ، تنها واژه اي از كار افتاده در ادبيات است .به اميد روزي كه دست به دست هم به مهر ميهن خويش را كنيم آباد ... يادداشت يك عكاس #عكس :#محمد_توكلي #زلزله_كرمانشاه #عكاس #فيلمبردار #سر_پل_ذهاب #قصر_شیرین #كرند #ثلاث_با...