🪶Kadim zamanlarda bir ebe olsaydım… Bir kadının hayatına yalnızca doğumda değil, daha ilk kanamasında girerdim. Ona bedeninden utanmayı değil, bedenini tanımayı öğretirdim. Bedeninin doğal ritmini öğrenmesini sağlardım. Evlilikten önce kalbini, rahmini, sınırlarını konuşurduk. Korkularını endişelerini yenmesi için çalışırdım. Gebeliğe hazırlanırken acelelerini, beklentilerinin yerini sabır, güven duygusuna ve bebeğini bedeninle uyum içinde planlamasına destek olurdum . Çünkü bilirdim ki; Hazırlık yalnızca bedende yapılmaz, ruh hazırlanmadıkça rahim de imkan vermez. Tüm süreçlerinde olduğum gibi, en özel anı doğumunda yanında dururdum. Doğum sancılarını acı ve ağrı olarak değil bebeğini kucağına getirecek dalgalar olarak düşünüp, rüya gibi bir doğum yapmasını sağlardım. Doğum kadının gücünü keşfettiği, ilahi sırrın bedeninde tezahür ettiği nadide bir andır. Bunu farkederken yanında olup gözlerine bakıp elini tutarken bir kadının kendinde yeniden doğuşuna şahitlik etmek isterdim. Lo...