Bir şirketin gerçek gücü sermayesi değil, insanıdır. Birçok yönetici hâlâ en büyük maliyetin maaşlar olduğunu düşünür. Oysa gerçekte en pahalı maliyet, motivasyonunu kaybetmiş bir çalışandır. Sessizleşen çalışan, sadece konuşmamayı değil, katkı sunmamayı da seçmiştir. Artık fikir üretmez. Artık sorumluluk almak istemez. Artık o şirketi kendi şirketi gibi görmez. Ve şirketler çoğu zaman bunu çok geç fark eder. Çünkü insanlar bir işi bırakırken aslında çoğu zaman işi değil, yönetim tarzını terk eder. Takdir görmeyen, değer görmeyen, gelişme imkânı bulamayan bir çalışan sadece fiziksel olarak oradadır. Ama zihinsel olarak çoktan gitmiştir. Gerçek liderlik sadece performans yönetmek değildir. Gerçek liderlik, insanların potansiyelini ortaya çıkarabilmektir. Unutulmamalıdır ki; Bir şirkette insanlar değer gördüğünde bağlılık oluşur. Adalet olduğunda sadakat gelişir. Güven olduğunda üretkenlik artar. Ve bir şirketi gerçekten büyüten şey, sahip olduğu sermaye değil, o sermayeyi anl...