Temizlik OKB’si çoğu zaman dışarıdan “aşırı titizlik” gibi algılanır ama aslında bu durum bir hijyen meselesi değil, yoğun bir kaygı ve kontrol ihtiyacının dışa vurumudur.Kişi bir yere dokunduğunda zihninde aniden bir tehdit algısı oluşur:“Kirli… tehlikeli… zarar verebilir.”Bu düşünce sadece bir fikir olarak kalmaz, bedende gerçek bir tedirginlik yaratır.Kalp hızlanır, huzursuzluk artar ve kişi bu rahatsızlıktan kurtulmak için hemen bir şey yapmak ister.En hızlı çözüm ise yıkamaktır.Eller yıkanır, yüz yıkanır, bazen tekrar tekrar yıkanır.Kısa bir rahatlama gelir ama bu rahatlama kalıcı değildir.Çünkü sorun kir değil, zihnin ürettiği “ya geçmediyse?” sorusudur.Bu soru tekrar geldiğinde kişi yeniden yıkar ve böylece döngü başlar:Kaygı → Temizlik → Kısa rahatlama → Daha yoğun kaygı.Zamanla kişi kendi zihnine güvenmemeye başlar.“Temiz mi?” sorusunun cevabını dış dünyada değil, tekrar davranışta arar.Bu da bağımlı bir döngü oluşturur.Temizlik artık bir ihtiyaç değil, zorunluluk haline gelir...