#آدینه» در زبان پارسی یعنی «بسوی روشنایی» یا «بسوی خدا». روز آدینه روز روشنایی آب ونماد بخشندگی وعنایت پروردگار نامگذاری شده است
ایرانیان نام هفتمین روز هفته را «آدینه» گذاردندکه از ریشه ی «آدین» یا «آذین» می آید . به معنای «روز آرایش» و در این روز به پاکیزه کردن و آراستن و «آذین» کردن خود می پرداختند و واژه ی «آدین» نیز از ریشه ی «آیین» و «آذین» و «آدین» آمده است.
درباره ی نام «آدینه» گروهی دیگر از واژه شناسان بر آنندکه ساخت «آدینه» از سه بخش «آ + دین + ه» درست شده است . بدین گونه که «آ» پیشوند است وگاه درکاربرد حرف اضافه ی «ب» می آید و «ه» نیز پسوند وابستگی - نسبت - است که امروز هم در زبان ما بکارمی رود.
«دین» یا «دی» یا «دِی» به معنای «خدا و روشنی» (یا خدای روشنی) است و همان است که از پرتو خود «روز» را می سازد.
... می بینیم که انگلیسی ها نیز روزهای هفته را با پسوند day به معنای روز یا روشنی بکار می برند
بر این پایه «آدینه» در زبان پارسی یعنی «بسوی روشنایی» یا «بسوی خدا».
پس «آدینه» (آ+دین+ه) یعنی روزی که بسوی دشت ها، کوه ها، روشنایی ها و فضاهای باز و ...