Bekarken Dağınıktı, Evlenince “Sorunlu” Oldu: Gerçekten Ne Değişti? “Aslında dağınık değildi… sadece kimse ona ayna tutmuyordu.” Bekarken o dağınıklık bir yaşam tarzıydı kimse karışmıyordu kimse eleştirmiyordu kimse “neden böyle?” demiyordu Çünkü yalnızlık özgürlük gibi hissettirir düzen ihtiyacı düşük olur sınır yoktur beklenti yoktur Ama evlilikle birlikte sahne değişir Artık biri vardır gören biri vardır hisseden biri vardır Ve en önemlisi biri vardır beklenti kuran İşte tam burada erkeklerin zorlandığı yer başlar Çünkü mesele sadece “dağınıklık” değildir Mesele alışkanlıkların görünür hale gelmesidir Birçok erkek için düzen bir ihtiyaç değil bir seçenekti Ama evlilikte düzen bir seçenek değil ortak yaşamın dili olur Ve burada çatışma çıkar Kadın çoğu zaman düzeni “değer verme” olarak algılar Erkek ise bunu “müdahale” olarak hisseder Kadın der ki: “Toparlaman benim için önemli” Erkek duyar ki: “Yetersizsin” İşte kopuş tam burada başlar Çünkü davranış tartışılmaz aslında his tartışıl...