Kaybetme Korkusu Sevgi Gibi Başlar, Obsesyon Gibi Yaşanır Bazı insanlar vardır…Sevdiğini söyler ama aslında en çok kaybetmekten korkar.Ve bu korku büyüdükçe sevgi sadeleşmez, karmaşıklaşır.Zihin sürekli çalışır, sürekli analiz eder, sürekli bir şey arar.Mesaj geç gelir, anlam yüklenir.Ses tonu değişir, senaryo yazılır.Bir mesafe olur, içerde alarm çalar.Çünkü mesele karşı tarafın ne yaptığı değil, kişinin içinde tetiklenen “ya giderse?” korkusudur.Bu korku zamanla insanı yorar ama bırakmaz.Kişi düşünmekten yorulur ama düşünmeden de duramaz.Çünkü zihni şöyle çalışır: “Kontrol edersem kaybetmem.”O yüzden bakar, sorgular, kontrol eder, teyit ister.Ama ne yaparsa yapsın o iç huzuru bir türlü kalıcı olmaz.Bir an rahatlar, sonra tekrar başlar.Çünkü problem dışarıda değil, içerideki güvensizliktir.Bir insanın hayatındaki kişi, bazen partner olmaktan çıkar, bir güven kaynağına dönüşür.O güven sarsıldığında kişi sadece onu değil, kendi iç dengesini de kaybedecek gibi hisseder.Bu yüzden bazı ili...