“Aşırı mutluysan… belki de gerçekten iyi değilsindir Antidepresan kullanan bazı insanlar bir süre sonra şunu fark eder: Her şey biraz daha kolay… biraz daha hafif… ama bazen de “fazla iyi.” Sanki hayatın keskin köşeleri törpülenmiş gibi. Üzüntü daha az, kaygı daha az… ama bazen coşku bile “gerçek değilmiş” gibi hissedilebilir.Burada önemli bir ayrım var: Antidepresanlar “mutluluk hapı” değildir. Ama beynin kimyasını düzenleyerek duyguların uçlara savrulmasını dengeler. Yani seni sahte bir mutluluğa sokmaz… ama bazı insanlarda “duygusal düzleşme” dediğimiz bir etki yaratabilir. Bu da kişinin kendini aşırı iyimser, fazla rahat ya da bazen “hiçbir şeyin önemi yokmuş” gibi hissetmesine neden olabilir.Eğer kişi gerçekten aşırı neşeli, taşkın, kontrolsüz bir iyimserlik yaşıyorsa burada dikkat edilmesi gereken bir şey daha vardır: Bu durum bazen ilaç etkisinden çok altta yatan bir duygu durum dalgalanmasının (örneğin bipolar spektrum) tetiklenmesi olabilir.Yani mesele şu: Sağlıklı iyilik hali...