“Mükemmel olmak zorunda değiliz… çünkü bu dünyaya mükemmel insanlar değil, merhametli insanlar lazım. Hata yapıyoruz. Yanlış anlıyoruz, kırıyoruz, kırılıyoruz… Bazen eksik kalıyoruz, bazen fazlasıyla yoruluyoruz. Ama tüm bunların içinde hâlâ bir seçimimiz var: Kalbimizi nasıl taşıyacağımız. Bize hep güçlü olmayı öğrettiler… ama güçlü olmak, sert olmak değildir. Bize hep haklı olmayı öğrettiler… ama haklı olmak, anlamaktan daha değerli değildir. Bize hep en iyi olmayı öğrettiler… ama en iyi olmak, en vicdanlı olmak anlamına gelmez. Asıl mesele; düştüğümüzde nasıl kalktığımız, yanlış yaptığımızda nasıl yüzleştiğimiz, ve bir başkasının canı yandığında ne kadar insan kalabildiğimiz. Çünkü bu dünyada eksik insan çok… ama eksikliğine rağmen sevebilen, anlayabilen, merhamet edebilen insan az. O yüzden belki de artık kendimize şunu söylemeliyiz: Mükemmel olmak zorunda değilim. Ama daha anlayışlı olabilirim. Daha adil olabilirim. Daha merhametli olabilirim. Ve belki de gerçek değ...