Bazen aklına bir düşünce gelir ve sen onu istemezsin ama o ısrarla kalır… “Ya birine zarar verirsem?”, “Ya elim kirliyse?”, “Ya yanlış bir şey yaptıysam?” İşte tam burada başlar Obsesif Kompulsif Bozukluk… ve çoğu insanın sandığının aksine bu sadece “takıntı” değildir, bu zihnin alarm sisteminin gereksiz yere çalmasıdır Sen aslında tehlikeli biri değilsin, tam tersine zihnin seni aşırı korumaya çalışıyor ama bunu yaparken seni yoruyor… düşünce geliyor, kaygı yükseliyor, rahatlamak için bir şey yapıyorsun (kontrol etmek, yıkamak, tekrar tekrar düşünmek)… kısa süreli rahatlıyorsun ama sonra o düşünce daha güçlü geri geliyor… işte bu bir döngü Danışanlarımın çoğu şunu söyler: “Hocam ben böyle biri değilim ama aklıma geliyor” ve ben hep şunu söylerim: zaten o düşüncelerden rahatsız olman, senin o olmadığını gösterir OKB’de sorun düşüncenin gelmesi değil, o düşünceye verdiğin anlam ve onunla kurduğun ilişki… çünkü sen düşündüğün şey değilsin, sen o düşünceyi fark eden kişisin Ve şunu bilmen...