Belki de mutlu son, insanın kendi yaşantısına aşık olmasıydı. Hep bir “sonra”ya erteledik… Daha iyi bir iş olunca, Daha güzel bir ilişki başlayınca, Hayat tam istediğimiz gibi akınca mutlu olacağımızı sandık. Ama kimse bize şunu söylemedi: Hayat, biz onu beklerken geçip gidiyor. Eksiklerle, hatalarla, yarım kalmışlıklarla… Tam da şu anki haliyle sevebildiğinde başlıyor asıl hikâye. Çünkü mükemmel olan bir hayat yok. Ama bağ kurabildiğin bir hayat var. Kendine rağmen değil, Kendinle birlikte yürüdüğünde… Sabah uyanınca şikâyet etmek yerine, “Bugün de buradayım” diyebildiğinde… Kendi yolunu başkalarının onayından bağımsız çizebildiğinde… İşte o zaman fark ediyorsun: Mutlu son diye bir şey yok. Çünkü zaten içindesin. Ve asıl mesele… onu fark etmek. Belki de mutlu son, Hiçbir şey değişmeden Senin değişmendi. #KendineAşıkOl #HayatınıSev #MutluSonYokŞimdiVar #KendinleBarış #AnıYaşa