Gdybym miała wskazać niezbędne pierwiastki do pracy mózgu: wapń byłby jednym z nich. Ale tu nie chodzi o sam wapń jako ilość, ale o jego dokładną funkcje. Bo gdy wapnia brakuje (albo jest za dużo) mózg szaleje. A objawy za dużej ilości wapnia we krwi to m. i n. splątanie i omamy. Prawda jest taka: wapń we krwi wcale nie oznacza wapnia w komórce nerwowej. Aby komórka nerwowa wykorzystała wapń, potrzebuje ruchu i wspólników: - duetu hormonow parathormonu i kalcytoniny w ścisłej ilości (tworzą się z pożywienia w ciele) - witaminy D3 (np tran, wątroba z dorsza) - witaminy K2 (np kiszonki) - magnezu (np kakao). I to najlepsza część: bo wszystko możesz uzupełnić samodzielnie, jeśli pokonasz lęk przed jedzeniem. Aż nie mogę w to uwierzyć, że większość osób którzy mówią "jem ok" jednocześnie mają bardzo zakrzywioną relacje z ruchem i jedzeniem. A nie da się wspomóc ciała w tężyczce, jeśli na jedzenie będziemy patrzeć jak na potencjalną tkankę tłuszczową. I doskonale wiem o czym...