Bugün sosyal medyada beğenilen şey çoğu zaman “gerçek” değil, zihnin kolay sindirdiği, hızlı tükettiği ve göz alıcı olan şey… çünkü insan zihni derinliği değil, önce dikkat çekeni yakalar.Dolgun dudaklar, kusursuz yüzler, filtrelenmiş hayatlar… bunlar estetikten çok “algı mühendisliği”.Ve burada önemli bir şey oluyor:Sanat artık hissedilmek için değil, fark edilmek için üretiliyor.Çünkü görünürlük, değerin önüne geçti.Zihin şunu söylüyor: “Ne kadar dikkat çekiyorsan, o kadar varsın.”Ama ruh başka bir şey fısıldar: “Ne kadar gerçeksin, o kadar derinsin.”İnsanlar yapmacığı seviyor gibi görünür aslında ama gerçek şu ki; hızlı olanı tüketiyorlar, derin olanı anlamaya vakit ayırmıyorlar.Derinlik sabır ister.Yapmacıklık anında haz verir.Ve modern insan sabırsız… çünkü sürekli uyarılıyor, sürekli karşılaştırılıyor, sürekli eksik hissettiriliyor.O yüzden estetik operasyonlar sadece dış görünüş değil, aynı zamanda “yeterince değilim” duygusunun bir sonucu oluyor.Sanatın yerini gösteri aldığında...