Yavaş işleyen bir zihin çoğu zaman dışarıdan “üşengeçlik”, “isteksizlik” ya da “yetersizlik” gibi etiketlenir… ama gerçek bundan çok farklıdır. Psikolojide bu duruma çoğu zaman hipoaktivite denir. Yani zihnin, duyguların ve davranışların düşük uyarılmışlık düzeyinde çalışması. Bu insanlar aslında boş değil… sadece iç dünyaları daha düşük tempoda akar. Hipoaktif bireylerin zihni hızlı karar vermez, hemen tepki üretmez, dış uyaranlara karşı geç ısınır. Bir işe başlamak zor gelir çünkü beyin “başlat” sinyalini geç verir. Düşünceler vardır ama yüzeye çıkması zaman alır. Bu yüzden çoğu zaman yanlış anlaşılırlar… oysa içlerinde sürekli bir şeyler döner ama dışarı yansıması gecikir. Bu yavaşlık bazen çocuklukta bastırılmış duygularla, bazen özgüven kırılmalarıyla, bazen de nörolojik farklılıklarla ilişkilidir. Özellikle dikkat süreçlerinde zorlanma, düşük motivasyon, çabuk yorulma ve “başlayamama hali” sık görülür. Bu yüzden kişi kendine şu etiketi yapıştırır: “Ben tembelim.” Ama aslında mese...