Aşırı duygusal olmak zayıflık değildir… ama sınır koymayı öğrenmezsen başkalarının seni kullanmasına açık bir kapı haline gelir.Çünkü aşırı duygusal insanlar çok derinden hisseder, empati kurar, karşısındakinin acısını kendi acısı gibi yaşar.Ama işte tam burada kırılma başlar…Sen birinin üzülmemesi için kendinden vazgeçmeye başladığında, karşındaki kişi bunu fark eder.Ve çoğu insan, fark ettiği şeyi kullanır.Başta “ne kadar iyi kalplisin” derler… sonra yavaş yavaş senden daha fazlasını almaya başlarlar.Daha fazla anlayış… daha fazla fedakârlık… daha fazla sabır…Ve bir gün fark edersin ki sen hep verensin, onlar hep alan.Aşırı duygusal insanlar genelde “kırılmasın” diye susar,“üzülmesin” diye katlanır,“gitmesin” diye kendini küçültür.Ama gerçek şu: Kendini küçülttüğün yerde kimse seni büyütmez.Tam aksine, seni o küçülmüş halinle kabul ederler.Ve sen zamanla kendi duygularına yabancılaşırsın.Çünkü sürekli başkalarının duygularını önceliklendirmek, kendi iç sesini susturur.Oysa sağlıklı d...