Geçmişten ve gelecekten sanki sürekli gittiğimiz yermiş gibi konuşuyoruz. Ama yakından bakarsanız, aslında olan bu değildir. Geçmiş sadece anı olarak var olur. Asla geri adım atmıyorsun. Şu anda sadece bunu düşünüyorsun. Hatırlıyor, yorumlıyor, tekrar oynatıyor ve tüm bunları şu anda oluyor. Gelecek aynı şekilde işliyor. Aslında yarını hiç yaşamadın. Hayal edersin, tahmin edersin, korkarsın, planlarsın, umarsın ama o deneyim de şimdi gerçekleşiyor. İşte bu yüzden gelecek hayal gücü olarak anlaşılabilir. Anlamsız olduğu için değil, henüz gerçek olmadığı için. Zihinsel bir resim, bir yansıma, düşüncenin şekillendirdiği bir olasılık olarak ilk olarak var olur. Ve bu göründüğünden daha önemli. Çünkü insan stresinin çoğu hayal gücünün kesinlikmiş gibi davranmasından kaynaklanır. Gelmemiş geleceklerin acısını çekiyoruz. Geçmişin artık var olmayan versiyonlarını tekrar oynatıyoruz. Bu arada hayatın gerçek olduğu tek yer özleniyor. Bu fikir sorumluluğu, hedefleri veya hafızayı yok saymak...