Są takie rzeczy, które potrafią wisieć nad nami tygodniami albo miesiącami. Wiemy nawet, że gdybyśmy w końcu to zrobili, prawdopodobnie poczulibyśmy ulgę. Myślimy o tym. Wracamy do tego w głowie. Czasem nawet mówimy sobie, że przecież chcemy to zrobić. Napisać tę wiadomość. Zrobić dane zadania. Umówić wizytę. A mimo to jakoś nam nie idzie. Z czasem zaczynamy mieć do siebie pretensje. Że znowu odkładamy. Że może jesteśmy niekonsekwentni albo „za mało zmotywowani”. Tymczasem psycholog Peter Gollwitzer, badający tzw. implementation intentions, pokazywał w swoich badaniach, że sama chęć zmiany często nie wystarcza. Dużo łatwiej przejść do działania, kiedy intencja zamienia się w konkretny plan. Z kolei Timothy Pychyl, zajmujący się badaniem prokrastynacji, zwracał uwagę na to, że odkładanie działania bardzo często nie wynika z lenistwa. Częściej jest próbą odsunięcia od siebie napięcia, dyskomfortu albo emocji związanych z tym, co mamy zrobić.I myślę, że wiele osób zna ten moment, kiedy co...