İlişkiler çoğu zaman büyük kavgalarla değil, küçük ihmallerle biter.Bir gün ansızın soğumaz insanlar…Önce konuşmalar azalır.Sonra merak etmeler biter.“Nasılsın?” sorusu görev olur.Sarılmalar alışkanlığa dönüşür.Göz göze gelince hissedilen sıcaklık yerini sessizliğe bırakır. Birbirinden soğuyan çiftlerin çoğu aslında hâlâ ayrılmak istemez.Ama birbirlerine ulaşamaz hale gelirler.Çünkü kırgınlık biriktiğinde insanlar artık sevgiyi değil, savunmayı konuşur.Her tartışma “haklı çıkma savaşına” dönüşür.Ve bir süre sonra ilişki, iki kişinin birbirini iyileştirdiği yer değil; yorulduğu yere dönüşür. En tehlikeli şey kavga değildir…Kayıtsızlıktır.Çünkü seven insan kızar, kırılır, anlatır.Ama içinde tamamen soğuyan biri artık anlatmaz.Bir evin içinde iki yabancı gibi yaşamaya başlarlar.Aynı yatağa girip farklı yalnızlıklar yaşarlar. Bazı çiftler sevgisizlikten değil, ihmalden biter.Birbirini duymamaktan…Anlaşılmamaktan…Sürekli ertelenmekten…Ve çoğu zaman insanlar ilişki bittikten sonra şunu fark ...