Bazen bir insanın seni sevdiğini sanırsın. Seni merak ediyor gibi görünür, yanında olur, seni dinler, sana değer veriyor gibi hissettirir. Ama zaman geçtikçe küçük bir şeyi fark etmeye başlarsın; sen iyi olduğunda yanında olan kişi, sen yorulduğunda yavaş yavaş uzaklaşmaya başlamıştır. Çünkü samimi sevgi ile çıkar ilişkisi arasında çok ince ama çok önemli bir fark vardır. Samimi sevgi, “Senin yanında ne kazanırım?” diye sormaz. “Sen nasılsın?” diye sorar. Hesap yapmaz. Her şey yolundayken değil, hayatın dağıldığında da yanında kalabilir. Çıkar ilişkisi ise çoğu zaman sevgi gibi görünür. Çünkü çıkar her zaman kötü niyetli gelmez; bazen ilgi kılığında gelir, bazen ihtiyaç kılığında, bazen de “Seni çok düşünüyorum” cümlesinin içine saklanır. Ama ilişki sürekli tek taraflı enerji vermeye dönüştüğünde insan yorulmaya başlar. Çünkü gerçek sevgi yük paylaşır, çıkar ilişkisi ise yük bırakır. Bir insanın sana ne verdiğine değil, zor zamanında neyi bırakmadığına bak. Çünkü bazı insanlar seni ...